Close your eyes
Have no fear
The monster's gone
He's on the run and your daddy's here

Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy

Before you go to sleep
Say a little prayer
Every day in every way
It's getting better and better

Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy

Out on the ocean
Sailing away
I can hardly wait
To see you come of age
But I guess we'll both just have to have patience
'Cause it's a long way to go
A hard row to hoe
Yes it's a long way to go
But in the meantime

Before you cross the street
Take my hand
Life is what happens to you
While you're busy making other plans

Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy

Out on the ocean sailing away
I can hardly wait
To see you come of age
But I guess we'll both just have to be patient
'Cause it's a long way to go
And it's a hard row to hoe
Yes it's a long way to go
But in the meantime

Before you go to sleep
Say a little prayer
Every day in every way
It's getting better and better

Beautiful, beautiful, beautiful
Beautiful boy
Darling, darling, darling
Darling boy

Slaap lekker vriendje. Tot morgenvroeg!

Wat ik vandaag toch meegemaakt heb met jou! Vanavond had ik jou en Luca in bad gedaan. Dan ga jij er altijd als eerste uit, zodat Luca nog even alleen kan spelen in bad. Na een hele worsteling (zoals gewoonlijk) om je afgedroogd en aangekleed te krijgen, had je eindelijk je pyjamaatje aan en was je klaar om naar bed te gaan. Mama ging nog even snel naar beneden om een flesje voor je te maken, die je nog altijd mee naar bed krijgt. Kom ik na een minuutje terug, zit Danu vrolijk in bad… met z'n pyjamaatje aan! Enerzijds was mama wel een beetje boos op je, want nu moesten we de hele aankleedceremonie nog een keer doorstaan, anderzijds kon ik mijn lach ook niet inhouden. Dus toch maar snel een paar foto's gemaakt...

En nu ik dan toch bezig ben; Jij en mama waren vandaag bij de visboer. Je was het wachten een beetje beu, dus mama pakt een stukje kibbeling voor je van het schaaltje dat altijd op de toonbank staat. Wat blijkt, hebben ze er deze keer mosselen op gedaan! Maar goed dat je bijna alles lekker vindt, deze ging er dus ook gewoon in. En het gemopper was ook meteen afgelopen. De andere mensen stonden wel een beetje raar te kijken dat je ze lustte.

Gisteren (en vandaag) zijn we ook nog even gaan Solex rijden. Vorig jaar deed je broer dat al regelmatig met opa, maar dit jaar mag jij ook mee. Dus zijn we samen (opa, mama, Luca en jij) een stuk gaan rijden. Je vond het helemaal geweldig, zat helemaal te stralen daar achter op die Solex. Maar na een poosje viel je wel in slaap van het geronk van de motor. Gelukkig maar dat je goed zat vastgesnoerd in je stoeltje. Onderweg hebben we nog een ijsje gegeten en als echte ijsfreak ging er dat natuurlijk wel in bij jou. Op de terugweg ben je nog een keer in slaap gevallen, net als Luca, maar jullie vonden het allebei wel erg geslaagd. En mama ook trouwens. Voor herhaling vatbaar dus.

Als laatste wil ik nog even vertellen over de speeltuin. Vorig jaar was je er nog wat te klein voor, maar nu na een hele koude winter is het dan toch eindelijk goed weer buiten en kon je voor het eerst mee naar de speeltuin. Wat een feest was dat! Lekker schommelen, in het draaimolentje, vrij rondlopen, knoeien met het zand, zand in je mond stoppen, zand aan je drinkbeker, zand in je schoenen en je romper… heerlijk! Maar wat heb je genoten. Ik heb je nog nooit zo lang met zo'n grote smile op je gezicht gezien. Daar was je echt aan toe na die lange winter en je broer trouwens ook. Lekker spelen met de andere kindjes, dat vind je ook zo fijn. Bij deze beloof ik je dat we nog heel veel leuke dingen gaan doen deze lente en zomer, zodat we jou en Luca nog veel kunnen zien genieten. Want daar doen we het tenslotte allemaal voor!

Dikke kus van mama

Er is veel gebeurd de afgelopen maanden. Je bent gedoopt, verjaard en dus alweer één geworden en we hebben een leuke en fijne sinterklaas, kerst en onlangs carnaval achter de rug. Er zijn veel leuke uitjes geweest, logeerpartijtjes, verjaardagen en andere momenten waarop ik, maar je mama net zo, trots als een pauw met je heb kunnen en mogen pronken. Hoewel de verhaaltjes op je website er bij in zijn geschoten hebben we gelukkig vele, vele foto's en video's gemaakt om alles vast te leggen voor later. De berg foto's die nog allemaal uitgezocht moet worden en ook onder het kopje 'achterstallig werk' valt zal nog even op zich laten wachten maar denk niet dat we niet nu al met enige regelmaat even lekker door de stapel heen zitten te bladeren. Gewoon om je even te zien als je ligt te slapen.

Je hebt de waterpokken gehad. Gekregen van je broer. Fijne broer heb jij! Ach jochie, ik had zo met je te doen. En ondanks de vele rode vlekken in je gezicht heb je er zelf niet merkbaar onder geleden. Je was zo dapper en hebt geen kik gegeven. Je ging gewoon naar het dagverblijf alsof er niets aan de hand was. Ook de Nieuwe Influenza pandemie was afgelopen maanden een hot issue maar de twee prikken die je daarvoor hebt gehad leek je niet eens op te merken. De zuster die je prikte moest zelfs even kijken of ze je wel écht geprikt had!

Inmiddels ben je alweer ruim een jaar en ben je sinds een week of twee aan 't lopen. Apetrots waggel en marcheer je door de kamer en ben je nu echt je wereld (en ons huis) aan 't verkennen. Niets is meer veilig, mocht het dat überhaupt al zijn geweest sinds je bent gaan kruipen. Vlug als water was je op je knieën maar des te rapper ben je te voet. Vooral deuren (de kamerdeur, het deurtje van je commode, de keukenkastjes maar ook de koelkast) zijn favoriet bij je. En dan is er je eeuwige honger; je hebt doorgaans, om het zo maar te zeggen, een stevige trek en dat is aan je mooie bolle gezonde wangen en je Michelin beentjes te zien. Maak je maar geen zorgen, die extra pondjes loop je er allemaal weer af hoor! Je komt steevast tussen 0:00 en 0:30 nog steeds even uit je slaap om ons even op de hoogte te stellen van je honger naar een 'night snack' en dat hebben we tot nu toe nog 'gedoogd' en je dus een flesje gegeven. Toch gaan we dat, op termijn, een beetje afbouwen. Wees niet boos op ons, we hebben het beste met je voor. Echt.

Weet je nog? Ons nachtelijk avontuurtje een paar weken geleden? We logeerden bij opa en oma 'Lin' en je besloot om om 5.30 dat het wel welletjes was geweest met de nachtrust voor jezelf, mama en papa. En dat liet je merken ook. Je was met geen mogelijkheid te overtuigen nog een paar uurtjes te slapen en daarom ben ik rond zessen samen met jou in de auto gestapt zodat niemand wakker zou worden van je gespook en zijn we een stukje gaan rijden. Iets wat in eerste instantie een kort ritje moest worden werd uiteindelijk een rit van Linne naar Ijsselstein; ruim 250 kilometer en 3 uur lang. Maar wat hebben we genoten! Jij hebt nog een groot deel van de rit lekker geslapen op 't gewieg van de auto en papa heeft genoten van de (bijna) nieuwe auto en een lege A2 waar geen kip op te bekennen was op zondagochtend op dat tijdstip. We hebben ontbeten bij een tankstation en daarna zijn we omgedraaid om mooi, op een wat meer Christelijk tijdstip rond negen uur, terug aan te komen bij opa en oma. Het was me werkelijk een genoegen vriend!

Het krijgen van je tandjes gaat je wat minder goed af dan je broer. Het duurt allemaal wat langer en je hebt er wat meer last van dan Luca. Toch begint je gebitje nu ook mooi vorm te krijgen en ben je al een hele knappe vent als je lacht. Ik kan geen supermarkt of winkel betreden zonder ergens te horen "wat lacht 'ie toch lekker". En ja, er zijn momenten waarop je ons het bloed onder de nagels vandaan haalt. Er mankeert niets aan je volume en als iets je niet zint maak je dat heel, héél duidelijk. Pittig is niet het juiste woord. Eerder 'pitbull'. Maar daar ben je dan ook een zoon van je vader voor. Ik verneem wel eens dat ik dezelfde trekjes had. Hihi.

Het is leuk om te zien hoe gefocust je kunt zijn; je bent een ware tank als je iets in je vizier hebt. Niets dat je pad kruist zal je in de weg staan als jij een doel voor ogen hebt. Blokkentorens die je broer met veel zorg heeft gebouwd, maar ook stoelen, banken of zelfs je mama of papa die in een lijnrechte lijn naar je doel in de weg staan worden zonder pardon omver gekegeld, aan de kant geduwd of je kruipt er over heen alsof het obstakel een verzakte verkeersdrempel is. Als je dat door zet in de rest van je leven ga je het nog ver schoppen. Leer dan wel een beetje rekening te houden met je obstakels; met sommige zul je toch moeten leren onderhandelen. Voor nu laat ik (nog) graag even over me heen lopen/kruipen makkertje. Mama en papa zijn ongelofelijk trots op je en houden ontzettend veel van je. Slaap lekker kereltje, morgen is er weer een dag waarop je ons zult wekken en ons begroeten bij het betreden van je kamer met een kamerbrede lach. Daar hoef ik het gordijn niet voor te openen; de zon straalt dan al lang en breed vanuit een hoekje in je bedje. Tot morgenvroeg knul!

Ik heb nogal wat tumult veroorzaakt volgens mij. Okee, ik was misschien wat aan de vroege kant (reden voor papa om zich af te vragen van wie ik dat heb) maar zo erg was het toch allemaal niet? Okee, het was nog niet allemaal klaar. Maar wie ondergaat daar nu de consequenties van? Juist! Ik! Ze rennen hier allemaal als een kip zonder kop rond en lopen te sjouwen met flesjes, beschuitjes en blijven maar handjes schudden en felicitaties in ontvangst nemen. De deurbel staat roodgloeiend! En dan komen ze ook nog allemaal voor mij! Haha! Wat ik dan doe? Ik draai me dan nog eens lekker om, hou mijn ogen stijf dicht en doe of ik niet thuis ben. Ik ben al een maand oud en nog lopen ze te raden welke kleur ogen ik heb! Doe me dat maar eens na!

Natuurlijk geniet ik ook van het hele gebeuren. Lekker bij paps en mams liggen uitbuiken na een flesje, heerlijke warme badjes, zo nu en dan wat ongein met Luca uithalen en natuurlijk het 'gouden moment', zo heb ik het maar gedoopt, afwachten tot je luier verschoond wordt om juist dan alles te laten gaan! Nee joh, ik vermaak me kostelijk! Toch lijken paps en mams me daar op af te willen rekenen, zoals ze dat indertijd ook met Luca deden. Ik zal er verder niet op in gaan en ik heb zo snel het 'bewijsmateriaal' niet bij de hand, maar dat heb ik dan ook niet nodig als je ziet wat ik bedoel. Als je niet beseft dat het Luca op de foto is zou je zweren dat ik het ben. Als twee druppels water. Paps staat al weer met de doeken te zwaaien dus ook vanavond ga ik weer als 'loempia' naar bed. Ik denk dat ze 't doen omdat ze bang zijn dat ik ze anders in hun slaap van hun gesnurk af help. Iemand nog tips?

Het begon al goed, want er was schijnbaar een behoorlijke laag sneeuw gevallen na mijn geboorte; ze hebben het klaarblijkelijk flink gevierd met z'n allen! Toen we daarna thuis aan kwamen bleek het nog een enorme rommel te zijn in huis; er liepen nog stukadoors en allerlei andere mensen in-en-uit het huis om vanalles en nog wat te doen en overal was stof en rommel. Papa was namelijk vergeten te vertellen dat ik Luca's kamer krijg, zodat ik lekker dicht bij papa en mama lig en dat Luca een nieuwe kamer een verdieping hoger krijgt. Luca is al wat groter en heeft papa en mama niet meer zo vaak nodig 's nachts en ik vind het heel lief dat hij daarvoor zijn kamer wil af staan aan mij.

Zolang zijn kamer echter nog niet klaar is slaapt hij er zélf nog en mag ik bij papa en mama op de kamer; echt 'prinsheerlijk' kun je het niet noemen. Ik lig in de reiswieg ergens in een hoekje weggestopt terwijl pa een heel bos ligt om te zagen als hij slaapt. Gelukkig is het maar voor even. Ook kwam afgelopen week het kraambezoek gestaag op gang. Papa en mama hebben vanwege de puinhoop nog even rustig aan gedaan maar vanaf afgelopen weekend begon er schot in te komen. Luca en ik hebben al heel veel kado's gehad en ik heb een heleboel nieuwe en lieve mensen ontmoet en leren kennen en als ik pa moet geloven was dat nog maar het tipje van de ijsberg.

En dan zijn er nog de opa's, oma's, (peet)omes en (peet)tantes die met grote regelmaat even binnenvallen om te komen kijken hoe het met me is. Vooral mijn peettante Anniek was afgelopen zondag érg blij me even vast te mogen houden omdat ze dat in het ziekenhuis niet mocht. Ik was toen een beetje misselijk, maar gisteren heeft ze me volop kunnen knuffelen en aaien en ik heb zelfs een flesje van haar gehad! Het blijkt dat Luca en ik beide érg boffen met onze peetouders!

Luca blijkt, vooralsnog, een hele lieve grote broer te zijn. Voordat hij of ik gaan slapen krijg ik altijd nog even een kusje en een knuffel en ik denk dat we het samen heel leuk gaan krijgen. Luca wil nu al graag met me spelen, maar voorlopig moet ik het nog even houden op veel slapen: het is niet niets dat geboren worden!

Komende dagen zal het nog wel druk zijn met in- en uitloop van allerlei volk dat even komt kennismaken en ik heb er nu al zin in! Ik zie jullie snel weer!

Mama heeft héél erg haar best gedaan tijdens de bevalling en die was dus gelukkig snel voorbij. Ik moet voor 'straf' wel nog even een paar dagen in een bedje op de kinderafdeling verblijven (goh, wat zijn die volwassenen toch pietje precies zeg!) maar daar is het gelukkig niet slecht toeven. Ik word lekker de hele dag in de watten gelegd en lig in een heerlijk bedje te genieten van de heerlijke temperatuur op mijn kamertje. Met grote regelmaat komt mama even een kijkje bij me nemen en me voeden en samen maken we er een gezellige boel van.

Natuurlijk komen papa en mijn grote broer ook zoveel mogelijk op bezoek en we hopen allemaal dat ik snel naar huis mag. Vooralsnog lijkt het daar wel op want ik heb een aardig gewicht, drink aardig en plassen en poepen gaat me ook al goed af. Er is echter nog een kansje op wat kleinigheidjes zoals dat ik wat geel ga kleuren (snap er niks van, heb nog geen potlood gezien) of wat lui worden bij het drinken (yeah, right, het is toch gratis?) dus al met al ben ik waarschijnlijk snel thuis. Zodra er meer nieuws is ben je de eerste die het hoort!

En nu snel naar mijn warme bedje. Welterusten allemaal!

Kusjes,
Danu